خواص شیمیایی و فیزیکی گاز متان

گاز متان یکی از گازهای گلخانه ای است که در دسته آلاینده های هوا دسته بندی می‌شود. متان از هوا سبک‌تر است و به مقدار کمی در آب انحلال می یابد.

خواص شیمیایی و فیزیکی گاز متان

گاز متان:

آنچه که باید در مورد گاز متان بدانید:

متان ، گاز بی رنگ و بی بویی است که به وفور در طبیعت یافت می‌شود و این گاز به عنوان محصول برخی از فعالیت های انسانی شناخته شده است. متان ساده ترین عضو از سری هیدروکربن های پارافینی می‌باشد و از جمله قوی‌ترین گازهای گلخانه ای به شمار می آید. فرمول شیمیایی متان CH4 است.

خواص شیمیایی گاز متان

متان از هوا سبک تر است و وزن مخصوص آن 554/0 می‌باشد. به میزان کمی در آب حل می شود. به راحتی با هوا واکنش می‌دهد ومی‌سوزد و دی اکسید کربن و بخار آب ایجاد می کند. با سوختن متان شعله ای کم رنگ ، کمی درخشان و بسیار داغ حاصل می‌شود. نقطه جوش متان -162 درجه سانتی گراد (-259.6 درجه فارنهایت) و نقطه ذوب 182.5 درجه سانتی گراد (-296.5 درجه فارنهایت) است. در حالت کلی ملکول متان بسیار پایدار است ، اما مخلوط متان و هوا ، با میزان متان بین 5 تا 14 درصد حجم ، خاصیت انفجاری دارد. انفجار چنین مخلوط هایی در معادن زغال سنگ مکرر بوده و عامل بسیاری از بلایای معادن نام برده می‌شود.

در طبیعت ، متان با تجزیه بی هوازی باکتریایی مواد گیاهی در زیر آب (جایی که گاهی اوقات آن را گاز مرداب یا گاز مرداب می نامند) تولید می‌گردد. تالابها منبع اصلی و طبیعی تولید متان هستند. سایر منابع تولی طبیعی مهم گاز متان شامل موریانه ها (در نتیجه فرآیندهای گوارشی) ، آتشفشان ها ، دریچه های ته اقیانوس و ذخایر هیدرات متان است که در حاشیه قاره ها و زیر یخ های قطب جنوب و یخبندان قطبی قطب شمال رخ می دهد. متان همچنین اصلی ترین ترکیب گاز طبیعی به شمار میرود که حاوی 50 تا 90 درصد متان (بسته به منبع) است و به عنوان جزء آتش سوز (گاز قابل اشتعال) در امتداد درزهای زغال سنگ ایجاد می شود.

تولید و احتراق گاز طبیعی و زغال سنگ منابع اصلی تولید متان انسانی (مرتبط با انسان) هستند. فعالیتهایی مانند استخراج و پردازش گاز طبیعی و تقطیر مخرب ذغال سنگ قیر در تولید گاز زغال سنگ و گاز کک کوره منجر به منتشر شدن مقادیر بسیار زیادی متان در جو می شود. دیگر فعالیتهای انسانی مرتبط با تولید متان شامل سوزاندن زیست توده ، دامداری و مدیریت پسماند می‌باشد(جایی که باکتریها با تجزیه لجن در تاسیسات تصفیه زباله و مواد پوسیده در محلهای دفن زباله متان تولید می کنند).